برای خاطر عشق به من بگو: آن شعله چه نام دارد که در دلم زبانه میکشد، نیرویم را میبلعد و ارادهام را زایل میکند؟ فقط عشق آدم کور است که نه زیبایی را درک میکند و نه زشتی را. هنگامی که عشق دامن میگسترد، کلام خاموش میشود. تنها بعد از غیبت یار و تلخی صبر و تیرگی یاس درو خواهند کرد. نخستین نگاه معشوق، به روح ازلی میماند که بر سطح آبها روان شد، بهشت و جهنم را آفرید، سپس گفت: "باش" و همه چیز موجود شد.

آدمیان محصول عشق را،
آیا عشق مادر یهودا به فرزندش کمتر از عشق مریم به فرزندش عیسی بود؟
جبران خلیل جبران
+ نوشته شده در یکشنبه 31 تیر1386ساعت 10:30 قبل از ظهر  توسط سایه |

